3
0

مراقب فرزندانمان باشیم «بی اعتمادی»

ما انسان‌ها، روزمره با افراد زیادی سر و کار داریم و زندگی اجتماعی آدمی به‌گونه‌ای طراحی شده که با هر شخصی بنا به صمیمیت خاصی که داریم، رفتار متفاوتی پیش بگیریم و واکنش متقابل متناسب با رفتار خود را دریافت کنیم، اما همیشه رویه به این شکل پیش نمی‌رود؛ برای مثال واکنش دوستان‌تان برخلاف صداقتی است که با آن‌ها دارید و گاهی‌اوقات از آن‌ها رفتار متناقضی دریافت می‌کنید! اغلب افکار و احساسات خصوصی خود را با شما در میان نمی‌گذارند، یا این‌که همیشه فاصله‌ی خودشان را از شما حفظ می‌کنند و در برخی موارد به‌گونه‌ای پیش‌گیرانه با همه بدرفتاری می‌کنند، یا شما را گول می‌زنند و معتقدند «آن‌ها را گول می‌زنم، قبل از این‌که مرا گول بزنند!»

 در واقع می‌توان گفت بدرفتاری و قربانی شدن، از مشخصات رفتاری آن‌هاست؛ اما دلیل این واکنش‌ها چیست؟ افرادی که طرح‌واره‌ی بی‌اعتمادی بدرفتاری دارند، اغلب حالت پارانوئیدگونه دارند؛ آن‌ها مکرر سعی در آزمودن دیگران دارند و در پی جمع کردن مدرکی دال بر این هستند که آیا دیگران قابل اعتمادند یا خیر؟!

اما این طرح‌واره از کجا شکل می‌گیرد؟

طرح‌واره‌ها، ناشی از حوادث تلخ دوران کودکی هستند؛ مثل تهدید و تنبیه شدن، مورد تجاوز واقع شدن، جنگ اعضای خانواده با یک‌دیگر و تحقیر شدن، هشدار بیش از حد از خطرات احتمالی و…

کسی که در دوران کودکی مورد بدرفتاری قرار می‌گیرد، مجموعه‌ی پیچیده‌ای از احساسات مثل درد،  ترس، غضب و سوگ را تجربه می‌کند که تمامی این‌ها، باعث خدشه‌دار شدن هویت او می‌شود.

زمانی که کودک نیاز به حمایت داشته، کسی برای هویت او ارزش قایل نشده و وی را مورد آزار  قرار داده؛ درحالی‌که کودک توان دفاع از خودش را نداشته که این رفتار بعدها باعث بی‌ثباتی در خلق و عاطفه و در نهایت منجر به خشم یا اندوه فراوان در او می‌شود. خاطرات مربوط به بدرفتاری، همیشه به‌طور مستقیم در حافظه نمی‌مانند؛ گاهی به‌صورت کابوس، رویا، بیماری و دردهای بدنی، استرس، ترس و خشم رونمایی می‌شوند.

مراقب فرزندان‌مان باشیم.

ارسال یک پاسخ

لطفا دیدگاه خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید